Let it snow...

The month of December is really promising towards snow here in Vancouver. At the moment the snow is falling within the city, which is quit uncommon. But I can complain, it really makes everything look extra nice. Especially with Christmas not to far away, it gives a nice Christmas atmosphere to it. But the most important thing about it is that since it's snow down here in Vancouver it's without question snow in the mountains. And snow in the mountains, oh yes, means that the skiing is just around the corner. Most of the ski mountains have already opened some parts of their areas but hopefully now with a generous dump of snow they will be able to open up the rest at start the season for real. I also hope that this snow gives some hint of what is to come and that there will be good snow around this winter.

In regards to other aspects of live here in Vancouver, things are going well. These days, the talk of the town seams to the new Olympic mascots. People have some strong opinions on them and from what I have gather most of them are not so positive. I saw in one of the local free newspaper, The Metro which is given away everywhere, that the mascots cool or not cool will do what they are meant to do, but that is to have people spent money on them. I have to say that I find just fine, they are all so nice and welcoming that I guess you can't dislike them too much.

They look nice, eh?

I did read somewhere what the are exactly but in full honesty I just can't remember the details. They are based on aborisional beings but is as far as I can remember. But the thing that surprised me the most was the feeling that I had seen Quatchi somewhere before. After putting my head in water and thinking carefully about it, I did remember. So Mundi, I guess you could be the mascot since you have all the nice character and you even have your own earmuffs.

Eins of snýtt úr nös...

Anyways this is it for now. I'll write something soon again, don't be fooled that means before Christmas.

Guðni

It takes time

Þetta er allt að gerast, það er aldrei að vita nema að þetta verði að reglulegum hlut hjá mér að blogga svolítið um hvernig lífið gengur fyrir sig hérna á hjara Kanada. En ég ætla nú bara að taka eitt skref í einu og byrja á því að klára þetta blogg áður en ég fer að lofa öðrum bloggum.

I totally forgot in my last blog to mention the fact that I'm currently staying in Vancouver, Canada. Yes, I'm at the far edge of Canada and I can safely say that I love it here. The amount of natural beauty around the city is incredible and the cultural diversity in Vancouver really appeals to me. So far it has been treating me very well. I'm currently only here as a visitor but I'm applying for graduate studies in Canada for next year and UBC in Vancouver is among the universities I apply to. But for now I staying here with Krista, my Canadian girlfriend that I meet in Grenoble. So at the moment I not to busy but that will all change soon. One of the bigger appeals to Vancouver are the mountains and this winter there will be done some skiing in these mountains. I'm volunteering in Cypress mountain and for one afternoons worth of Speed patrolling I'll get to ski there for free this season, which I don't complain about. But with ski resort all over there are going to be some visits to other places. But more on this later.

Í þá tæpa 2 mánuði sem ég hef verið í Kanada hefur ekki verið setið auðum höndum. Nei, það hefur ýmislegt verið gert og skoðað. Það sem án efa stendur upp úr er heimsókn til Seattle. Ég veit ekki nákæmlega hvað það er að Seattle hefur lengi verið sú borg í Banaríkjunum sem mig hefur mest langað til að heimsækja. Fyrst ég var kominn hingað á vesturströndina og aðeins í um 250km fjarlægð var ekki úr vegi að heimsækja borgina. Krista var líka svo notaleg að finna hið fullkomna tækifæri, þar sem hún keypti fyrir okkur miða til að sjá meistarann sjálfan, Neil Young eða Njáll Unga, á tónleikum sem hann hélt í borginni. Það skemmdi heldur ekkert fyrir að mjög hagstætt gengi Banaríska dollarsins gerði það að verkum að mjög gott var að versla útivista búnað í leiðinni.

Heimsókn til Seattle var alveg frábær. Það var sólskin og notalegur hitti sem tók á móti okkur þegar við komum til borgarinnar. Við höfðum bókað farfuglaheimili sem er alveg í miðbænum á besta stað. Beint á móti heimilinu er Pike Place Market, sem er mest sótti ferðamanna staðurinn í Seattle enda engin furða. Það iðaði allt af lífi á markaðunum og það var hægt að kaupa sjávarfang af öllum stærðu og gerðum og lífi eða liðið. Stærstu krabbar sem ég hef séð voru þar á boðstólum og yfirleit lifandi. Það var samt ekkert verslað á markaðnum heldur var farið í Outdoor Research búð sem er í Seattle. Guð minn góður, þar var verslað. Hanskar, húfa, flíspeysur svo fátt eitt sé nefnt var sett á Visakortið. Það er magnað hvað maður þarf allt í einu mikið af dóti þegar maður kemur inn í svona búðir. Það voru svo sannarlega gerð kjara kaup sem nú þegar eru farin að sanna sig.

En mál málanna voru tónleikarnir um kvöldið. Þeir voru hreint út sagt magnaðir. Neil Young er svo mikill snillingur að það hálf væri hellingur. Við áttum sæti frekar aftarlega en útsýnið var mjög gott. Konan hans Neil sá um að hitta upp fyrir karlinn, það verður að segjast að líkur sækir líkan heim á þeim bænum. Tónlistin hennar var angurvær og falleg. En það er bara ekkert sem jafnast á við Neil. Krista er forfallinn aðdáandi og þegar Neil steig fram á svið einn síns liðs og byrjaði að spila hvern smellinn af fætur öðrum sáttum við tvö saman og grétum af gleði. Ég hef kannski ekki farið á mjög marga tónleika í minni tíð en þetta eru án efa þeir allra bestu. Neil fær alveg 2 full hús af rokkstigum fyrir þessa tónleika frá mér.

Daginn eftir áður rútan var tekinn til baka til Vancouver stoppuðum við í REI. Það er útivistar stórmarkaðs keðja þar sem hægt er að finna allt milli himins og jarðar sem við kemur útivist. Búðinn sem við fórum í Seattle er kölluð flaggskipið og er það nafn með réttu. við svifum þarna um og 3 tímum síðar var komið út með tjald, gönguskó, skíðahjálm og fleira. Krista gerði rosa góð kaup í skíðaskóm og svefnpoka. Við löppuðum út úr búðinni í hálf gerðu sjokki eftir þetta allt saman. Ég get alveg mælt með að kíkja á þessa búð ef maður á þess kost.

Ferðin til Seattle stóð undir öllum þeim væntingum sem ég gerði til hennar. Það er alveg á hreinu að maður þarf að fara aftur þanngað í heimsókn því að okkur tókst alls ekki að skoða borgina til hlítar. Það er nú líka bara gott að hafa afsökun til þess að fara þanngað aftur.

Jæja, ég ætla að láta þetta duga í bili. Þar til næst.
Guðni

Finally!!!

Já, loksins. Það tók ekki nema mánuð að koma þessu bloggi í gagnið. Svona er þetta bara, góðir hlutir gerast hægt.

Annars er bara gott að frétta héðan frá Vancouver. Við Krista er flutt íbúðina sem við verðum í vetur. Það er ekki slæmt við erum á góðum stað í bænum, í gögnu færi við Commercial Drive þar sem má finna allt milli himins og jarðar. Allra landa veitingarstaðir, búðir og kaffihús má finna þar. Ég verð að viðurkenna að ég nú ekki búinn að skoða götuna til hlítar en það er nægur tími til þess að skoða staðina betur.

Það má til sönn sögu færa að það rignir töluvert mikið hérna í Vancouver. Einhver sagði mér að Vancouver tróni hátt á listi um meðalúrkomu í Kanada en ég hef ekki fengið það staðfest. En bara af þeim tíma sem ég hef verið hérna kemur það mér ekki á óvart. En annars er ekki hægt að kvarta mikið, hérna hefur maður bara með sér regnhlíf því að hérna fellur regnið frá himnum ekki úr öllum hugsanlegum áttum eins og á Íslandi.

For those of you who don't understand Icelandic, I want to state that I will try to write in Icelandic and English. I want to encourage you all to keep on checking this blog out though you don't understand the Icelandic part because I will post photos and other interesting stuff.

Já, ég ætla að láta þetta duga í bili. This it for now

Guðni